Nieuws

Gezichten maken: baby's kunnen nog geen gezichtsuitdrukkingen imiteren


Nieuwe studie: baby's kunnen geen grimassen imiteren
Het is ongelooflijk hoeveel en hoe snel baby's leren. Zelfs de gebaren van de volwassenen worden nagebootst. Veel ouders denken tenminste als ze grijnzen voor de wieg en denken dat hun nakomelingen hen imiteren. Onderzoekers hebben nu echter ontdekt dat de kleintjes dit waarschijnlijk niet kunnen.

Pasgeborenen kunnen gezichtsuitdrukkingen niet nabootsen
Paren die voor het eerst ouders zijn geworden, zijn de eerste weken vaak bezig met de baby. In de regel weten de meeste mensen dat baby's dom worden door babypraat, maar toch kunnen velen niet voorkomen dat ze "Dutzi Dutzi" of "Making Bubu" doen. Bovendien worden er grimassen gemaakt voor de bedden, omdat het er zo schattig uitziet als de kleintjes de gebaren imiteren. Maar blijkbaar kunnen de nakomelingen dit nog niet: volgens de laatste bevindingen kunnen baby's gezichtsuitdrukkingen niet imiteren. Je moet deze vaardigheid eerst leren.

Vermogen wordt niet in de wieg van zuigelingen geplaatst
Blijkbaar is het vermogen om gebaren en gezichtsuitdrukkingen te imiteren niet bij baby's geboren. De eerste paar maanden waren ze zeer geïnteresseerd in wat de ander deed, maar ze konden op geen enkele manier grimassen, handbewegingen of geluiden specifiek imiteren. Zoals de "Spiegel" online rapporteert, testten de onderzoekers onder leiding van Janine Oostenbroek en Virginia Slaughter van de University of Queensland (Australië) 106 baby's van één, twee, zes en negen weken, of ze nu gezichtsuitdrukkingen of gebaren nabootsten. "De resultaten waren duidelijk en ondubbelzinnig: de kinderen imiteerden geen van de gedragingen die ze zagen", schreven de wetenschappers in het tijdschrift "Current Biology".

Gedrag geleerd in de eerste levensmaanden
"Talrijke studies uit de jaren 80 en 90 wezen niet op de imitatie van pasgeborenen, andere wel", zegt Slaughter, volgens een rapport van het internetportaal "ScienceDaily". "We wilden de verwarring opruimen omdat het" feit "dat pasgeborenen imiteren vaak wordt aangehaald, niet alleen op het gebied van psychologie, neurowetenschappen en kindergeneeskunde, maar ook in populaire bronnen voor ouders." Volgens de "Spiegel" is de waarschijnlijkheid dat pasgeborenen een identieke grimas hadden, waren in het huidige onderzoek even hoog als voor elk ander. De studie wijst er ook op dat imitatie niet aangeboren is, maar gedrag dat in de eerste levensmaanden aangeleerd is.

Opwinding bij het zien van een volwassene
De doorslaggevende factor die in veel onderzoeken in het verleden tot de conclusie leidde dat pasgeborenen gebaren en gezichtsuitdrukkingen kunnen imiteren, was volgens Slaughter de sterk beperkte keuze van uitdrukkingen die in eerdere studies werd gebruikt. Volgens dit staken de 'leiders' vaak alleen hun tong uit of opende hun mond. "Als kinderen ook hun tong buigen wanneer een volwassene een blij gezicht trekt of hun vingers laat zien, is dat geen imitatie, maar waarschijnlijk opwinding bij het zien van een volwassene die iets interessants doet", zei Slaughter. Het onderzoeksteam gebruikte daarom een ​​aanzienlijk groter aantal zeer verschillende gebaren en uitdrukkingsvormen, die elk 60 seconden aan de kleintjes werden getoond.

Onderzoek wees niet op gerichte vervalsing
Naast het uitsteken van haar tong en mond behoorden een verdrietig gezicht en een glimlach tot de elf gedragingen. Verder zijn er twee gebaren (wijzend en grijpend) en drie geluiden ("mmm", "eee", "klik") toegevoegd. En met twee objecten werden handgebaren nagebootst: een lepel uitgestrekt uit een buisje (als vingerafdruk) en een afsluitdoosje (als overeenkomst met vastgrijpen), dus de "spiegel". Zoals de wetenschappers uitlegden, vielen veel van de 106 baby's tijdens individuele tests in slaap of begonnen te huilen. Daarom werden alleen de datasets van 64 tot 90 van de kinderen geëvalueerd. Geen van hen suggereerde gerichte imitatie.

Ouders imiteren de gezichtsuitdrukkingen en gebaren van hun baby's
Slaughter legde uit dat het in werkelijkheid vaak zo is dat het in eerste instantie de ouders zijn die de gezichtsuitdrukkingen en gebaren van hun kleintjes imiteren. Uit hun evaluatie was gebleken dat dit gemiddeld om de twee minuten gebeurt bij de omgang met de baby. Op deze manier leerden de kinderen waarschijnlijk hun eigen uitdrukkingen aan die van anderen te koppelen - en ze uiteindelijk te imiteren. 'De resultaten zouden constructief nieuws moeten zijn voor al diegenen die tevergeefs hebben gewacht totdat hun pasgeborene ze zou imiteren', concludeerden de onderzoekers. 'Dit is volkomen normaal - en op een gegeven moment beginnen ze er bijna allemaal mee.' Ze gaan ervan uit dat dit mogelijk pas zes tot acht maanden duurt. Verdere evaluaties zouden nu precies moeten laten zien wanneer. De studieresultaten van eerdere studies werden jaren geleden ook in twijfel getrokken door wetenschappers. Elizabeth Ray van University College London en Cecilia Heyes van de University of Oxford schreven in 2011 in het tijdschrift "Developmental Science" dat zowel de methodologie van de analyses als de interpretatie van de waarnemingen bekritiseerd moesten worden. (advertentie)

Auteur en broninformatie

Video: 24 UUR ALLES IN 1 KLEUR DOEN - CHALLENGE!! DeZoeteZusjes (Oktober 2020).