Nieuws

Verwijdering van beide borsten voor de preventie van radicale kanker


Is de drastische stap een verstandige voorzorgsmaatregel?
Borstkanker is de meest voorkomende vorm van kanker bij vrouwen en treft jaarlijks ongeveer 70.000 mensen. In ongeveer tien procent van de gevallen speelt genetische aanleg een rol bij de ontwikkeling, maar er is een speciale test die overeenkomstige veranderingen in het genoom kan detecteren. Een positief resultaat betekent een aanzienlijk verhoogd risico en geeft de betrokken vrouw de beslissing over een mogelijke operatie. Het bekendste voorbeeld is Hollywood-ster Angelina Jolie, die vanwege haar familiegeschiedenis beide borsten en eierstokken had verwijderd. Maar is zo'n rigoureuze stap zinvol? In een interview met persbureau "dpa" geven experts informatie over de mogelijkheden en grenzen van deze aanpak.

Minder dan tien procent van de gevallen is gebaseerd op genen met een hoog risico
"Kan borstkanker worden overgeërfd?" In feite heeft een klein deel van de patiënten een genetische aanleg voor de ziekte. Maar er is een speciale test die veranderingen in het genetische materiaal kan bepalen op basis van een bloedmonster. Een positief resultaat duidt op een significant verhoogd risico en roept bij de betrokken vrouwen veel zorgen en onzekerheden op. 'Moet ik uit voorzorg mijn borsten laten verwijderen, of niet?' Deze vraag kan alleen door de vrouw zelf worden beantwoord en vergt doorgaans een intensief besluitvormingsproces.

Radicale screening op borstkanker: amputatie van beide borsten. Afbeelding: Eskymaks - fotolia

De genetische test op borstkanker wordt uitgevoerd met een bloedtest en wordt alleen aanbevolen voor vrouwen die daadwerkelijk risico lopen op borstkanker. Omdat dit slechts voor een klein deel geldt. Bijgevolg is minder dan tien procent van de ongeveer 70.000 vrouwen die jaarlijks borstkanker krijgen, gebaseerd op risicovolle genen, aldus Kristin Bosse van het Centrum voor Familieborst en Eierstokkanker in het Universitair Ziekenhuis in Tübingen.

Duits consortium voor familiale borst- en eierstokkanker stelt negen criteria
Om te kunnen bepalen of een persoon een genetische aanleg heeft, heeft het Duitse consortium voor familiale borst- en eierstokkanker negen criteria gedefinieerd, waarvan er aan ten minste één moet worden voldaan. Dienovereenkomstig is er een verhoogd risico, b.v. als drie vrouwen in de familie - ongeacht hun leeftijd - borstkanker hebben of twee vrouwen eierstokkanker hebben. Hetzelfde geldt als een vrouw borstkanker krijgt voor haar 36e verjaardag of als een vrouw in het gezin lijdt aan borst- en eierstokkanker. 'Je hebt dergelijk bewijs nodig', legt prof. Christof Sohn van de Heidelberg University Women's Clinic uit. Als deze beschikbaar waren, zou de diagnose kunnen worden gestart.

Het wijzigen van een van de twee BRCA-genen betekent een aanzienlijk verhoogd risico
De test was vooral geïnteresseerd in de genen "BRCA1" en "BRCA2", die werden onderzocht op mogelijke veranderingen, legt Christian Albring van de beroepsvereniging van gynaecologen uit. De term "BRCA" staat voor "BReast Cancer", dat komt uit het Engels en betekent borstkanker. Als de test echter positief is, kan niet met zekerheid worden vastgesteld of en wanneer de ziekte zal uitbreken. Een verandering in een van de twee BRCA-genen betekent echter een significant verhoogd risico op het ontwikkelen van borst- en / of eierstokkanker.

Volgens dit zou een veranderd BRCA1-gen ervoor zorgen dat gemiddeld tussen de 60 en 80 van de 100 vrouwen tijdens hun leven borstkanker krijgen. Als het BRCA2-gen zou worden veranderd, zou het risico op eierstokkanker 10 tot 20 procent zijn en dat van borstkanker 45 tot 80 procent, voegde Albring eraan toe. 'Zonder deze veranderingen is het risico op eierstokkanker 1,5 procent en het risico op borstkanker tien procent.'

Zoals Kristin Bosse meldt, zouden veel vrouwen de test nu gebruiken om duidelijkheid te krijgen over hun gezondheidssituatie. Angst voor een positief resultaat zou zelden in de weg staan, want "Op de middellange en lange termijn is onwetendheid niet beter te verdragen dan kennis en de daarbij behorende actiemogelijkheden." Cindy Eibisch, die voor de psycho-oncologische dienst met het Cancer Center Dresden werkt, bevestigt ook de grote bereidheid van de patiënten om getest te worden om hun persoonlijk kankerrisico te kennen.

Als de test positief is, volgt een nauwgezet screeningprogramma
Bij een positief resultaat volgt voor de risicopatiënten een geïntensiveerd vroegdetectieprogramma dat, afhankelijk van de leeftijd, verschillende procedures zoals Tactiele onderzoeken, echografie, mammografie of een endoscopie. 'Je kunt er geen kanker mee voorkomen, maar je kunt het wel vroeg ontdekken', zegt prof. Christof Sohn. Volgens Kristin Bosse moeten de tests worden uitgevoerd in een van de 15 universitaire centra van het Duitse consortium voor familiale borst- en eierstokkanker. Omdat hier de betrokken vrouwen ook preventieve maatregelen konden nemen zoals advies over een afname van borsten.

Dit is echter een proces dat 'in één keer moet gebeuren', vervolgt prof. Sohn. Want voor zo'n stap zijn er veel vragen en zorgen die volgens Cindy Eibisch eerst opgehelderd moeten worden. Gedachten zoals “Hoe is het resultaat?” Of “Wat zegt mijn partner erover?” Zou daarom vooraf met medewerkers van de psycho-oncologie worden besproken. Soms zijn er ook bijeenkomsten met vrouwen die de procedure al hebben gehad, legt Eibisch uit.
Volgens Kristin Bosse is vooral bij de preventieve verwijdering van de borstklier een toename van het aantal interventies waar te nemen. Een van de redenen hiervoor is dat dit de enige manier is om het risico op kanker zoveel mogelijk te verminderen en dat de cosmetische resultaten steeds beter worden. Ondanks de medische vooruitgang moeten de vrouwen volgens de deskundige op de hoogte zijn van de verandering, omdat 'je altijd wakker wordt met een gereconstrueerde borst'.

Preventieve verwijdering van de eierstokken vindt meestal pas plaats vanaf 40 jaar
Preventieve verwijdering van de eierstokken speelt daarentegen nauwelijks een rol bij jongere vrouwen en wordt normaal gesproken pas aanbevolen na de leeftijd van 40 jaar. Vanaf dat moment neemt het risico aanzienlijk toe, terwijl onder de 40 slechts ongeveer drie tot vier procent van de vrouwen met een veranderd BRCA1-gen eierstokkanker zou krijgen. Volgens Albring ontstaat er als de eierstokken worden verwijderd een "menopauze-situatie", omdat oestrogenen en progestagenen niet langer worden geproduceerd. Om symptomen van de menopauze en osteoporose te voorkomen, kan hormoonvervangende therapie sommige vrouwen helpen. 'Het is moeilijker voor wie borstkanker heeft', legt Albring uit, omdat hormonen hier niet gemakkelijk gegeven mogen worden. Typische klachten zoals In deze gevallen kunnen slaapstoornissen bijvoorbeeld worden behandeld met niet-hormonale geneesmiddelen. (Nee)

Auteur en broninformatie

Video: Dag van de operatie - Myriam Ahmadi vlog (November 2020).